Pronkjuweel

Vereniging voor aquaria en meer

Het Peter Bus archief

 

Vissennieuws

Plantenvaria

Overige

Het Peter Bus archief

Deze 160 artikelen mogen gebruikt worden, mits “Peter Bus, AV Pronkjuweel” vermeld wordt.

Slakken in het aquarium

Peter Bus AV Pronkjuweel

Bij veel aquarianen geen graag geziene gasten.
Het zijn “vieze” beesten, ze vreten aan planten, de vissen kunnen er ziek van worden, etc. Als men slootvoer voert, krijgt men gegarandeerd slakken in de bak, maar welke soort kan het in het aquarium uithouden?
In onze Nederlandse wateren komen ongeveer 35 soorten slakken voor.

Posthoornslak

Een grote groep vormen de z.g. posthoornslakken. Enkele soorten hiervan kunnen zich in een aquarium handhaven. Typisch is echter dat als men een paar grote posthoornslakken in de bak doet, deze zich wel voortplanten, maar de nakomelingen blijven veel kleiner, maar kunnen wel massaal worden. Ze zijn nuttig, daar ze alle zieke en rottende stoffen opruimen.

De grootste is de moerasslak, welke in drie variëteiten worden gevonden. Ze hebben een gewonden huis, waarvan de opening, welke op het achterlijf van de slak vastzit, met een deksel kan worden afgesloten. Ze worden ongeveer 4 cm groot. Tijdelijk kunnen ze het wel een poosje uithouden in een niet te warme bak. Ze zijn zogenaamd levendbarend. Dat wil zeggen dat de jonge slakjes enkele mm. groot, met huisje en al uit moeders huis komen kruipen. Hun eerste voedsel schrapen ze dan van dat huis.

De groep poelslakken, in vele soorten voorkomend, zijn er tegenwoordig niet zoveel meer. Het heet dat ze giftig kunnen zijn voor de vissen, maar schrijver dezes heeft ze meerdere keren in een bak gebruikt, maar nooit schade ondervonden. Ze houden het in een verwarmd aquarium echter niet lang uit.

Het heet dat ze veel algen zouden eten, dat is echter maar matig gebleken. Gezonde planten worden niet aangevreten, al leest men deze beschuldiging nog steeds. Alleen zieke bladeren, al zien wij dat dan nog niet, worden door de slakken aangevreten. Wordt het aantal slakken teveel naar uw zin, plaats een jampotje met een stuk aardappel of appelschillen of een slablad in de bak. Daar komen dan de slakken op af en zijn zo gemakkelijk te verwijderen.
GEBRUIK NOOIT VERDELGINGSMIDDELEN ! Dit kan een grote troep veroorzaken in uw bak.

Het veel voorkomende puntslakje Melanoides tuberculata houdt zich meestal in de bodem op. Ze zijn zeer nuttig, omdat ze de bovenste lagen los houden en verontreinigingen opruimen. Soms kan men ze ’s morgens massaal aan de ruiten zien hangen, om zodra het licht aangaat weer naar beneden te gaan. Komen ze overdag veel naar boven, dan moet u oppassen. Dat is een teken dat de bodem weinig zuurstof bevat, zodat er zich teveel nitriet kan vormen. Een paar dagen niet voeren, de doorluchting aanzetten en oppervlakteplanten die het licht tegenhouden verwijderen.

De in onze aquaria veel gehouden appelslak, Ampularia gigas of Ampularia scalaris komen in vrijwel alle tropische gebieden veelvuldig voor, voornamelijk in moerasgebieden. Ze hebben een kieuw en een longzak. Ze kunnen het lange tijd uithouden onder water als ze rust houden, maar als ze actief zijn, moeten ze af en toe lucht halen boven water. Hiervoor hebben ze een uitrekbare adembuis, die ongeveer 5 cm lang is, waarmee ze aan de oppervlakte lucht aanzuigen en in een reservoir opslaan en daar met de longzak zuurstof uit halen. Ook kunnen ze hierdoor lang boven water blijven, wat bij droogvallende moerassen wel eens nodig is.

Ze hebben een grote zool waarmee ze overal tegenop kunnen kruipen. Hun mondopening is voorzien van een rasp, het z.g. radula, waarmee ze algjes, rottende stoffen etc. kunnen afraspen. Ze zijn als zoveel slakkensoorten tweeslachtig, d.w.z. dat ze man en vrouw tegelijk zijn, dus bij een vrijerijtje elkaar kunnen bevruchten. Allebei kunnen ze eieren leggen, hetgeen ze doen in een trosje boven water. Bij gunstige omstandigheden komen uit dat trosje de jonge slakjes met huisje en al gekropen. Ook deze slakken zijn zeer nuttig door het opruimen van dode vis, overtollig voer en zieke en rottende planten.

Schrijver dezes gebruikte in al zijn bakken altijd slakken van alle mogelijke soorten en heeft er nooit schade van ondervonden. Dus al vindt u ze vies en onooglijk, bedenk dat ze tot de reinigingsdienst van moeder natuur behoren.